|
Biorę sprawy w swoje ręce
Bezrobocie jest bez
wątpienia jednym z
najpoważniejszych problemów
społecznych. Występowało i
występuje w większości
krajów na świecie. Jednak
bardzo wiele czynników
decyduje o tym, że w jednych
krajach jest ono niewielkie,
a w innych przyjmuje
rozmiary wręcz
katastrofalne. W Polsce
poziom bezrobocia ostatnimi
czasy spada. Jest to jednak
wciąż bardzo poważny
problem, którego największy
wzrost przypisuje się na
początek lat
dziewięćdziesiątych. Właśnie
wtedy w wyniku niezwykle
niepopularnych, ale
niezbędnych decyzji,
dokonano transformacji całej
polskiej gospodarki, w
wyniku czego pozamykano
ogromna liczbę państwowych
zakładów pracy. W gospodarce
rynkowej, stawały się bowiem
poprzez swoją nierentowność
zupełnie niepotrzebnymi
molochami…
W tej trudnej dla bardzo
wielu ludzi sytuacji jedynym
wyjściem w tamtych czasach
była emigracja. Za główny
cel, Polacy obrali sobie dwa
kraje: Niemcy oraz Stany
Zjednoczone. Pod ambasadą
USA na ulicy Pięknej w
Warszawie ustawiały się
ogromne kolejki, a sceny
rozgrywające się tam,
budziły nieraz grozę.
Sytuacja Polski zmieniała
się przez te lata, jednak
wskaźnik bezrobocia wciąż
pozostawał wysoki. Dopiero
po wejściu Polski do Unii
Europejskiej pojawiły się
dla Polaków nowe możliwości.
Oto trzy najpotężniejsze
kraje postanowiły dla nas
otworzyć swój rynek pracy.
Wśród nich Wielka Brytania i
Irlandia, do której tuż po
otwarciu granic, z przyczyn
zwykle ekonomicznych
wyjechało ponad dwa miliony
ludzi. Jednak oprócz tego,
na terenie kraju jak grzyby
po deszczu zaczęły tworzyć
się fundacje, których celem
było realizowanie projektów
unijnych, których celem było
dokształcanie się oraz
poprawianie własnych
kwalifikacji. Wzrosło
również zapotrzebowanie w
budownictwie.
Mimo tak wielu wydawałoby
się optymistycznych danych,
jesteśmy wciąż daleko za
najbardziej rozwiniętymi
krajami zachodniej części
Unii, jak również naszych
sąsiadów z regionu takich
jak Słowenia, Czechy czy
Estonia. Zarobki w naszym
kraju wciąż odbiegają od
tych europejskich, a
wskaźnik bezrobocia wciąż
oscyluje w granicach
dziesięciu procent. Wiele
musi jeszcze się zmienić w
naszym podejściu do pracy,
abyśmy mogli bez kompleksów
konkurować na równych
zasadach z innymi krajami UE.
Co zatem my powinniśmy
robić, aby odnaleźć się na
niełatwym rynku pracy?
Przede wszystkim wziąć
sprawy we własne ręce. Nie
liczyć na cuda... Od decyzji
polityków, ich sposobu
uprawiania polityki, jak
również gospodarowania
państwem zależy wiele,
jednak nasz sukces, zależy
już tylko od nas samych.
Emigracja nie jest jedynym
wyjściem z trudnej sytuacji.
W wyniku normalizacji oraz
poprawiającej się sytuacji
naszej gospodarki szczęścia
możemy szukać także u
siebie. Wyjściem z sytuacji
jest przede wszystkim
poprawa własnych
kwalifikacji, jak również
przekwalifikowanie się w
sytuacji, gdy w wyuczonym
przez nas zawodzie nie ma
już zapotrzebowania.
Fundacja „Nasza Szkoła”
oferuje takie możliwości.
Organizujemy wiele projektów
finansowanych w ramach
Europejskiego Funduszu
Społecznego. Zajęcia
komputerowe dla seniorów,
lekcje języków obcych to
tylko kilka przykładów
programów mających na celu
polepszenie własnych
kwalifikacji. Warto zatem
inwestować w siebie w
przypadku gdy jesteśmy
bezrobotni, jak również
wtedy, kiedy mamy już pracę.
Kodeks pracy zobowiązuje
pracodawców do ułatwienia
pracownikom podnoszenia
kwalifikacji zawodowych .
Istnieje również wiele
korzyści podatkowych, które
zachęcają pracodawców i
pracowników do powiększania
własnych kwalifikacji.
Sposobów na znalezienie
pracy jest wiele. Tak samo
jak wiele jest sposobów na
podniesienie własnych
kwalifikacji i rozwój
zawodowy. Jednak droga ku
spełnieniu naszych pragnień
i celów niejednokrotnie bywa
wyboista i kręta. Musimy
jednak zawsze pamiętać, że
sukces i powodzenie w
największym stopniu zależy
od naszej determinacji,
wiary we własne możliwości,
oraz ciągły rozwój.
Jak to naprawdę z nami
jest???
Jakie rzeczywiście mamy w
Polsce bezrobocie? Na pewno
mniejsze niż podają
oficjalne statystki.
Bezrobotny to przecież
osoba, która szuka pracy, a
u nas ok. 30%
zarejestrowanych
bezrobotnych nie jest wcale
zainteresowana podjęciem
pracy. Przyczyny takiego
stanu rzeczy są złożone:
niskie kwalifikacje, brak
wiary we własne siły,
nieadekwatne płace, to tylko
niektóre z nich. Nie bez
znaczenia są w tej sytuacji
także służby zatrudnienia,
które w Polsce zaczynają się
zajmować osobą bezrobotną po
upływie pół roku od momentu
rejestracji, a w USA
zaledwie po tygodniu.
Poza tym w Polsce można
zaobserwować zjawisko bardzo
dużego niedopasowania:
wiekowego, regionalnego,
strukturalnego, które
również wywiera znaczący
wpływ na zjawisko
bezrobocia. Wpływa to na
bardzo niski wskaźnik
zatrudnienia, mimo ogólnie
spadającego bezrobocia. W
naszym kraju pracuje bowiem
niecałe 60% Polaków w wieku
produkcyjnym, a ogromna
część społeczeństwa żyje z
emerytur, zasiłków, rent.
Zdecydowaną cześć wyżej
wymienionej grupy stanowią
ludzie po 55 roku życia.
Taka właśnie istniejąca
marginalizacja społeczna
osób starszych stanowi
poważne zagrożenie dla
systemu
społeczno-ekonomicznego, a
wiele niebezpiecznych
symptomów takich jak
malejąca liczba osób
starszych aktywnych
zawodowo, rosnące wydatki na
świadczenia socjalne można
zauważyć na każdym kroku.
Na drugim biegunie tej
sytuacji wydają się być
ludzie młodzi, którzy bardzo
często nie mogą lub nie chcą
podejmować pracy w kraju,
decydując się tym samym na
migrację zarobkową.
Wybierają najwcześniej
Wielką Brytanię, Niemcy, jak
również naszych południowych
sąsiadów to znaczy: Czechy
lub Słowację. W zdecydowanej
większości przypadków
pracują poniżej swoich
możliwości i wykształcenia.
Kiedy podaje się przykłady
innych państw, do których
rodacy udają się na migrację
zarobkową samoistnie nasuwa
się pytanie, jakie inne
rozwiązanie mające na celu
zaktywizowanie osób
bezrobotnych są tam
prowadzone? I tak na
przykład w Wielkiej Brytanii
wprowadzono kontrakty
socjalne. Metoda polegała na
tym, że państwo dawało
bezrobotnemu oferty pracy
albo czasowy zasiłek. W
zamian tego osoba musiała
się nauczyć prostych
umiejętności związanych z
poruszaniem się na rynku
pracy np. prowadzenia
rozmowy kwalifikacyjnej,
pisania CV. Z kolei w USA
bezrobotni jeżeli znaleźli
pracę lub założyli własna
firmę dostawali dodatkową
pomoc od państwa. Program
ten okazał się o wiele
skuteczniejszy i tańczy niż
wypłata zasiłków.
Po młodzieży i osobach
starszych grupą, która także
wydaje się mieć problemy z
pewnym odnalezieniem się na
rynku pracy są kobiety.
Chodzi tutaj przede
wszystkim o kobiety, które
pozostają bierne zawodowo ze
względu na fakt wychowywania
dziecka. Wiele z nich nie
może znaleźć zajęcia,
ponieważ brakuje pracy w
niepełnym wymiarze, pracy w
domu itp.
A takie właśnie rozwiązanie
wydają się być bardzo
przyszłościowe. Już teraz
słychać wiele głosów o
potrzebie elastycznych form
zatrudnienia (o pracy w
domu, w nietypowych porach,
niepełnym wymiarze). Może
więc warto zastanowić się
głębiej nad takim
rozwiązaniami, może warto
też popatrzeć na przykłady
innych państw, a wtedy być
może jest szansa na
zminimalizowanie w naszym
kraju bezrobocia, tego
faktycznego i tego ukrytego.
i
Warunki zatrudnienia w
wybranych krajach UE
Pośrednictwem pracy za
granicą zajmują się
wojewódzkie urzędy pracy.
Jeśli zdecydowałeś się na
prywatnego pośrednika,
sprawdź, czy posiada on
certyfikat Ministerstwa
Gospodarki i Pracy lub
ministerstwa właściwego do
spraw pracy w danym
państwie. Pośrednik nie może
pobierać żadnych prowizji
dla siebie, może obciążyć
klienta jedynie faktycznie
przez siebie poniesionymi
kosztami. Nie może żądać
kaucji i na wszystko musi
posiadać faktury.
Należy uważać na oferty w
prasie i Internecie, które
zawierają tylko numer
kontaktowy - często służą
one naciąganiu naiwnych.
Zanim skorzystasz z usług
pośrednika, sprawdź - na
przykład w serwisie EURES -
czy firma naprawdę istnieje
i czym się zajmuje.
DOKUMENTY DLA POŚREDNIKA
Przystępując do szukania
zagranicznych ofert pracy u
pośrednika, przygotuj
komplet następujących
dokumentów:
CV
i list motywacyjny (po
polsku i w języku obcym).
Niekiedy należy też
dostarczyć formularz, który
można
znaleźć na stronie
internetowej pośrednika,
zdjęcie
paszportowe, często też
całej sylwetki (np. dla
potencjalnych kelnerek i
barmanów),
kopie
świadectw ukończenia szkoły
lub uzyskania kwalifikacji
zawodowych,
wyniki
badań zdrowotnych, zwłaszcza
gdy twoja praca będzie
wymagać kontaktów z
klientem,
kopię
paszportu.
Przed wyjazdem do pracy na
terytorium innego państwa
członkowskiego zwróć się do
terenowej jednostki ZUS o
wydanie odpowiednich
formularzy:
E 101 - dla pracowników,
osób pracujących na własny
rachunek oraz urzędników
państwowych w innym kraju, E102 - w przypadku
przedłużenia okresu
oddelegowania pracownika lub
prowadzenia działalności na
własny rachunek powyżej 12
miesięcy.
Szczegółowe wymogi, jakie
należy spełnić w celu
otrzymania tych formularzy
znajdują się są na stronie
internetowej ZUS:
www.zus.pl.
UBEZPIECZENIA
Możesz być ubezpieczony
tylko w jednym kraju, nawet
jeśli pracujesz w kilku
państwach Unii jednocześnie.
Zazwyczaj
podlegasz ubezpieczeniom
społecznym i ubezpieczeniu
zdrowotnemu tam, gdzie
wykonujesz pracę.
Pracując w kilku państwach
jednocześnie:
Jeżeli jednocześnie
wykonujesz pracę najemną w
kilku państwach, w
zależności od sytuacji,
możesz podlegać albo
przepisom państwa, w którym
masz miejsce zamieszkania,
albo państwa, w którym
siedzibę ma przedsiębiorstwo
albo pracodawca, z którym
zawarłeś umowę,
Jeżeli prowadzisz
działalność na własny
rachunek na terytorium dwóch
lub więcej państw
członkowskich, wówczas
podlegasz ustawodawstwu
ubezpieczeniowemu tego
państwa, na terytorium
którego zamieszkujesz,
jeżeli wykonujesz
jakąkolwiek część swojej
działalności na terytorium
tego państwa,
Jeżeli wykonujesz
jednocześnie pracę najemną i
pracę na własny rachunek na
terytoriach różnych państw
członkowskich, podlegasz co
do zasady ustawodawstwu tego
państwa, na terytorium
którego wykonujesz pracę
najemną.
Zgodnie
z przepisami wspólnotowymi,
jeśli masz ubezpieczenie
zdrowotne w którymś z krajów
Unii, możesz korzystać z
opieki zdrowotnej w pełnym
zakresie lub ze świadczeń
natychmiast koniecznych.
Opieka zdrowotna
Opieka zdrowotna w pełnym
zakresie - to prawo do
wszystkich świadczeń
leczniczych przysługujących
w procesie leczenia i
powrotu do zdrowia
przewidzianych przez
ustawodawstwo państwa
członkowskiego, w którym tą
opieką cię objęto.
Świadczenia natychmiast
konieczne - to świadczenia
lecznicze niezbędne do
ratowania twojego zdrowia i
życia. Są udzielane w razie
nieszczęśliwych wypadków,
urazów a także w przypadku
nagłych zachorowań, jak np.
ból gardła, gorączka,
kaszel.
Zaświadczeniem
potwierdzającym prawo do
uzyskania nieodpłatnych
świadczeń leczniczych w
kraju zamieszkania jest
formularz E 106 - aby go
otrzymać, należy się
zarejestrować w instytucji
ubezpieczenia zdrowotnego
kraju zatrudnienia.
Pracownik delegowany do
pracy na terytorium innego
państwa podlega w zakresie
ubezpieczenia zdrowotnego
prawu państwa, w którym
stale mieszka.
Bezrobotni
i towarzyszący im członkowie
rodzin, którzy wyjadą do
kraju UE by szukać pracy,
mają prawo do świadczeń
zdrowotnych w pełnym
zakresie w każdym z tych
państw. Muszą jednak:
być ubezpieczeni w
jednej z kas chorych kraju
pochodzenia,
być zarejestrowani jako
poszukujący pracy przez co
najmniej 4 tygodnie we
właściwym ze względu na
miejsce zamieszkania lub
pobytu urzędzie pracy,
pobierać zasiłek dla
bezrobotnych.
STAWKA PODATKU OD DOCHODÓW
OSOBISTYCH W PAŃSTWACH UE
Polska podpisała ze
wszystkimi krajami UE umowy
dotyczące unikania
podwójnego opodatkowania
dochodów. Pracownik uiszcza
podatek jedynie w kraju,
gdzie jest zatrudniony,
według obowiązującej tam
ordynacji podatkowej.
W tabeli dane w procentach
|
Kraj |
Stawka
początkowa |
Stawka
najwyższa |
Liczba
progów |
|
Francja |
5 |
54 |
7 |
|
Hiszpania |
17 |
44,2 |
7 |
|
Irlandia |
20 |
42 |
2 |
|
Niemcy |
19 |
53 |
3 |
|
Wielka Brytania |
20 |
40 |
3 |
|
Włochy |
10 |
51 |
7 |
|
Belgia |
25 |
52 |
6 |
|
Holandia |
36,35 |
60 |
3 |
UWAGA!
Wielka Brytania, Irlandia i
Szwecja to jedyne kraje
unijnej piętnastki, które
nie wprowadziły żadnych
ograniczeń w sprawie pracy
dla mieszkańców krajów
przystępujących do
Wspólnoty. Od dnia akcesji
możesz również bez
ograniczeń podejmować pracę
w siedmiu nowych krajach
członkowskich (na Litwie,
Łotwie, w Estonii, Czechach,
Słowacji, Słowenii i na
Węgrzech) oraz w Islandii,
państwie stowarzyszonym z UE.
ADRESY PRZYDATNYCH STRON
INTERNETOWYCH PO POLSKU
http://www.praca.gov.pl
-
serwis informacyjny polskich
urzędów pracy. Na stronie
znajduje się lista
koncesjonowanych
pośredników, którzy mają
odpowiednie zezwolenia na
pośrednictwo pracy za
granicą.
http://europe.justlanded.com/
polski - europejski serwis
zawierający przydatne
informacje dla osób
podejmujących pracę za
granicą.
http://www.eures.praca.gov.pl
oficjalny serwis
Europejskich Służb
Zatrudnienia. Można tu
znaleźć ogłoszenia o
miejscach pracy,
stypendiach, praktykach i
stażach. Interaktywna część
strony pozwala na zadawanie
pytań doradcom.
PRACA W WIELKIEJ BRYTANII
POBYT I ZATRUDNIENIE
Nie jest wymagane
zezwolenie na pobyt ani na
pracę. Nie ma ograniczeń w
dostępie do rynku pracy.
Osoby pracujące dłużej niż 1
miesiąc powinny
zarejestrować się w
Ministerstwie Spraw
Wewnętrznych (UK Home
Office), aby uzyskać wpis do
Systemu Rejestracji
Pracowników – wiąże się to z
opłatą 70 funtów. Formularz
zgłoszenia znajduje się na
stronie
www.workintheuk.gov.uk
(zakładka „Schemes and
Programmes”, następnie plik
„Worker's Registration
Scheme”). Wraz z wypełnionym
formularzem należy wysłać
oryginał paszportu lub
dowodu osobistego, list od
pracodawcy potwierdzający
zatrudnienie i zarobki,
potwierdzenie wpłaty 70
funtów i 2 zdjęcia
paszportowe. Na wydanie
certyfikatu czeka się
zazwyczaj 2-3 tygodnie,
można jednak w tym czasie
pracować. Od pracowników
samozatrudniających się
wymagane jest posiadanie
numeru ubezpieczenia
społecznego w lokalnym
biurze Departamentu Pracy i
Emerytur (Department for
Work and Pensions).
Prawo pobytu w Wielkiej
Brytanii uprawniające do
ubiegania się o pełen pakiet
zasiłków socjalnych
otrzymują pracownicy
zarejestrowani i zatrudnieni
nieprzerwanie przez 12
miesięcy. Wcześniej
pracownik ma prawo do
niektórych świadczeń –
zasiłku na dzieci oraz ulgi
podatkowej.
CZAS PRACY I URLOPY
Maksymalny tygodniowy czas
pracy to 48 godzin.
Pracownik ma prawo do
11-godzinnego dobowego
odpoczynku oraz 24
godzinnego odpoczynku
tygodniowego. W przypadku
pracy ponad 6 godzin
dziennie przysługuje mu 20
minutowa płatna przerwa na
odpoczynek.
Najczęściej pracodawcy
zapewniają 4 tygodnie
płatnego urlopu.
MINIMALNE WYNAGRODZENIE
Minimalna płaca wynosi 498
euro miesięcznie.
Pracownicy, którzy zarabiają
poniżej minimalnego
wynagrodzenia mogą zwrócić
się do właściwych
pracowników administracji
rządowej, którzy rozpatrują
skargi, przeprowadzają
inspekcje. Mogą również
wydawać nakazy, nakładać
grzywny, w imieniu
pracowników – składać
zażalenia do kolegiów.
Wszelkie informacje z tym
związane można uzyskać po nr
tel. 0845 6000 678.
INNE INFORMACJE
– System Rejestracji
Pracowników –
www.jobcentreplus.gov.uk
– Konsulat Generalny RP w
Londynie: (0044) 870 774
2800, 870 774 2802
– Inspekcja pracy w Wielkiej
Brytanii:
www.hse.gov.uk
– Ambasada Wielkiej Brytanii
w Warszawie: tel. 22 311 00
00; e-mail:
info@britishembassy.pl;
www.britishembassy.gov.uk
– Ambasada RP w Londynie:
tel. 0 044 870 774 2700;
e-mail:
polisnembassy@org.uk;
www.london.polemb.net

PRACA W IRLANDII
POBYT I ZATRUDNIENIE
Irlandia podobnie jak Wlk.
Brytania otworzyła rynek
pracy dla obywateli nowych
krajów członkowskich. Nie
jest potrzebne zezwolenie na
pobyt. Niemniej w przypadku,
gdy ktoś zamierza pozostać
dłużej w Irlandii – warto
postarać się o nie. Należy
natomiast uzyskać numer
podatkowy „PPS Number”
potrzebny m.in. w banku – do
otwarcia konta, w urzędzie
skarbowym, urzędzie
ubezpieczeń społecznych. Do
załatwienia tych formalności
niezbędny jest paszport oraz
dokument potwierdzający
źródło utrzymania.
Cudzoziemcowi pracującemu w
Irlandii przysługują te same
prawa pracownicze i ochrona
prawna, co pracownikowi
irlandzkiemu.
CZAS PRACY I URLOPY
Maksymalny tygodniowy czas
pracy wynosi 48 godzin.
Pracownik pracujący przez
4-5 godzin ma prawo do 15
minutowej przerwy. Gdy czas
pracy wynosi ponad 6 godzin,
przerwa może trwać 30 minut.
Długość urlopu zależy od
ilości przepracowanych
godzin. Pracownikowi należą
się minimum cztery tygodnie
płatnego urlopu w ciągu
roku. Takie prawo obowiązuje
osoby, które u tego samego
pracodawcy przepracowały
1365 godzin. Jeżeli ktoś
pracuje krócej, jeden
tydzień urlopu przysługuje
mu po przepracowaniu trzech
miesięcy.
Indywidualne kontrakty mogą
przewidywać wydłużenie
urlopu.
MINIMALNE WYNAGRODZENIE
Każdy pracownik posiadający
pozwolenie na pracę ma
gwarantowaną minimalną
stawkę wynoszącą 7 euro za
godzinę, ale z reguły płace
kształtują się one na
poziomie 8 – 10 euro (stawki
dla specjalistów z wyższym
wykształceniem wynoszą
powyżej 10 euro). Prawo nie
reguluje stawek za godziny
nadliczbowe – są one zależne
od pracodawcy (najczęściej
jest to 1,5 stawki
godzinowej). Od 1.07.2007
minimalne miesięczne
wynagrodzenie wynosi 1462
euro.
INNE INFORMACJE
– Biuro informacji ds. praw
pracowniczych –
www.entemp.ie
– Inspekcja pracy w Irlandii
–
www.hsa.ie
– Sąd ds. Kodeksu Pracy i
Stosunków Prawnych –
www.labourcourt.ie
– Ambasada RP w Dublinie:
tel. (0-03531) 2830-855;
e-mail:
polembas@iol.ie
;
www.polishembassy.ie
– Ambasada Irlandii w
Warszawie: tel.(22) 849 66
33; e-mail: ambasada@irlandia.pl
;
www.irlandia.pl

PRACA W NIEMCZECH
POBYT I ZATRUDNIENIE
W ciągu 7 dni od daty wjazdu
należy zgłosić się do
najbliższego urzędu
meldunkowego (Meldenstelle,
w Berlinie – Bürgeramt) w
celu uzyskania potwierdzenia
zameldowania.
Można przebywać bez
zezwolenia do 3 miesięcy,
choć wymagane są środki
finansowe na utrzymanie. W
wypadku pobytu dłuższego,
należy zgłosić się do Urzędu
ds. Cudzoziemców po
zezwolenie na pobyt (EG-Aufenthaltsbewilligung).
Aby je otrzymać, wymagane
jest zezwolenie na pracę.
Występuje o nie niemiecki
pracodawca. Wraz z wnioskiem
należy przedłożyć aktualny
paszport lub dowód osobisty,
2 fotografie, dokument
potwierdzający cel pobytu,
dokumenty potwierdzające
posiadanie odpowiednich
środków finansowych oraz
zaświadczenie o posiadaniu
ubezpieczenia medycznego.
Pozwolenia są wydawane przez
Urząd Pracy (Arbeitsamt) po
uprzednim zbadaniu rynku
pracy i stwierdzeniu, że nie
ma na dane stanowisko
chętnej osoby będącej
obywatelem Niemiec – trwa to
zwykle parę tygodni.
Ograniczeniom podlega
zatrudnienie w sektorze
budowlanym, przy dekorowaniu
i sprzątaniu wnętrz oraz
pojazdów. W tych sektorach
może pracować jedynie liczba
pracowników określona
kontyngentem.
Pracownicy w wieku 18-40 lat
mający odpowiednie
wykształcenie mogą pracować
na podstawie szczególnej
umowy z tzw.
pracownikiem-gościem (Gastarbeitervertrag).
CZAS PRACY I URLOPY
Dzienny czas pracy nie może
przekroczyć 10 godzin, a
tygodniowy 60 godzin. Wymiar
corocznego płatnego urlopu
wynosi 20 dni.
MINIMALNE WYNAGRODZENIE
Ustalane jest w zbiorowych
układach pracy dla
poszczególnych branż.
INNE INFORMACJE
– Ambasada RP w Berlinie:
(0-049 30) 22313 0,
www.botschaft-polen.de
– Federalne Ministerstwo
Gospodarki i Pracy:
http://www.bmas.bund.de
– Federalna Agencja Pracy:
www.arbeitsagentur.de

PRACA WE WŁOSZECH
POBYT I ZATRUDNIENIE
Ponieważ włoski rynek pracy
jest otwarty dla polskich
pracowników od 1 sierpnia
2006 r., Polacy po trzech
miesiącach pobytu we
Włoszech mają obowiązek
zarejestrować się w
miejscowym Ufficio Anagrafe
del Comune (włoski
odpowiednik polskiego urzędu
stanu cywilnego). Należy tam
przedstawić dokumenty
poświadczające działalność
zawodową albo wykazać, iż
posiada się wystarczającą
liczbę pieniędzy na życie i
ubezpieczenie medyczne. Na
tej podstawie wydawany jest
certyfikat poświadczający
powyższe dane, który
zastępuje kartę pobytu.
CZAS PRACY I URLOPY
Maksymalny tygodniowy czas
pracy wynosi 48 godzin a
dzienny – 12. Wymiar
corocznego płatnego urlopu
wynosi 20 dni.
MINIMALNE WYNAGRODZENIE
Ustalane w zbiorowych
układach pracy dla
poszczególnych branż.
INNE INFORMACJE
– Wydział Konsularny
Ambasady RP w Rzymie:
www.consolatopolacco.it
(0-03906) 322-3990,
(0-03906) 362-04300
– Konsulat Generalny RP w
Mediolanie:
0039/02/4801-8978,
4801-9084, 4801-9312
– Informator dla pracowników
w języku polskim:
www.infopolonia.it/vademepl.html
– Resort pracy w Rzymie:
tel.063 6754780; e-mail:
allargamentoue@welfare.gov.it

PRACA WE FRANCJI
POBYT I ZATRUDNIENIE
Trzeba posiadać kartę
pobytu i kartę pracy.
Wniosek o kartę pobytu
należy złożyć w ciągu 3
miesięcy od przybycia, z
poświadczeniem zatrudnienia
od pracodawcy. Rodzaj
zezwolenia na pracę zależy
od okresu trwania umowy:
l umowa na okres krótszy niż
1 rok lub dla pracowników
oddelegowanych: wymagane
jest tymczasowe zezwolenie
na pracę (APT). Jest ono
wydawane na okres 9
miesięcy. Czas trwania i
okres ważności karty pobytu
zależy od czasu trwania
tymczasowego zezwolenia na
pracę. Ten rodzaj zezwolenia
nie pozwala na zmianę
pracodawcy, ani na
pozostanie we Francji
dłużej, niż wynika to z
tymczasowego zezwolenia na
pracę.
l umowa zawarta na 1 rok lub
dłużej: wydawana jest jedna
karta pobytu i pracy (CST –
karta czasowego pobytu) z
adnotacją „pracownik”. Karta
ważna jest przez rok i
podlega odnowieniu.
Posiadacz tej karty może
zmienić pracodawcę.
Osoby zamierzające otworzyć
we Francji własne
przedsiębiorstwo otrzymują
od Prefektury kartę pobytu (Communauté
Européenne) ważną 10 lat
(karta ta nie uprawnia do
podejmowania pracy najemnej)
CZAS PRACY I URLOPY
Praca powyżej 35 godziny
tygodniowo – to już godziny
nadliczbowe. Osobie
zatrudnionej we Francji
przysługuje co najmniej 11
kolejnych godzin odpoczynku
dobowego. Zatrudnieni nie
powinni pracować więcej niż
180 godzin nadliczbowych
rocznie.
Za pełny rok pracy
przysługuje 30 dni roboczych
urlopu (dni robocze
przypadają od poniedziałku
do soboty).
WYNAGRODZENIE ZA PRACĘ
Ok. 1280 euro (stan na
1.07.2007). Ponadto
funkcjonują wyższe stawki
określone w układach
zbiorowych.
INNE INFORMACJE
– Ambasada RP w Paryżu: tel.
(0-033) 14 31 73 405,
www.ambassade.pologne.net
– Konsulat Generalny RP w
Paryżu: tel. (0-033) 14 31
73 422, 14 31 73 474,
www.ambassade.pologne.net
– Konsulat Generalny RP w
Lille: tel. (0-033)
3-2006-5030
– Konsulat Generalny RP w
Lyonie: tel. (0-033) 04
78-93-14-85,
www.lyon.consulat.pologne.net/pl/consulat.htm
-
Inspekcja pracy we Francji :
www.sante-securite.travail.gouv.fr

PRACA W BELGII
POBYT I ZATRUDNIENIE
W ciągu 8 dni od przyjazdu
osoba poszukująca pracy musi
zarejestrować swój pobyt w
służbie ds. cudzoziemców – w
administracji gminnej. Po
otrzymaniu zaświadczenia o
wpisie do rejestru
cudzoziemców – wydawane jest
czasowe pozwolenie na pobyt,
które jest ważne przez 5
miesięcy. Polski obywatel
musi posiadać zezwolenie na
pracę (belgijski pracodawca
składa wniosek o zezwolenie
na zatrudnienie
obcokrajowca*). Pracownik
zamierzający przebywać w
Belgii dłużej niż 3 miesiące
musi wystąpić przed wyjazdem
o tymczasowe zezwolenie na
pobyt („visa type D”) do
Ambasady Belgii lub
konsulatu (jeśli zamierza
przebywać w Belgii krócej
niż 3 miesiące - powinien
zarejestrować się w ciągu 3
dni od przybycia –
zaniedbanie grozi sankcjami
karnymi).
* od 1 kwietnia 2007 władze
belgijskie wprowadziły
obowiązek rejestracji
pracowników zagranicznych,
którzy podejmują tymczasową
pracę w Belgii – w ramach
projektu Limosa.
CZAS PRACY I URLOPY
Czas pracy nie może
przekroczyć 8 godzin
dziennie oraz 39 godzin
tygodniowo (w rzeczywistości
limity te wynoszą – 9 godzin
dziennie i 38 tygodniowo). W
niedzielę dzień wolny jest
obowiązkowy (pracują tylko
określone grupy zawodowe).
Pracownik ma prawo do
przynajmniej 11 godzin
nieprzerwanego odpoczynku w
każdym 24-godzinnym okresie
między zakończeniem a
rozpoczęciem pracy. Po 6
godzinach pracy przysługuje
co najmniej 15 minut
przerwy. Liczba nadgodzin w
ciągu 3 miesięcy nie może
przekroczyć 65 godzin.
Po upływie 12 miesięcy od
momentu zatrudnienia
pracownikowi przysługuje
24-dniowy urlop. Pracownicy
posiadający dzieci w wieku
szkolnym mają pierwszeństwo
w uzyskaniu urlopu w okresie
wakacyjnym.
MINIMALNE WYNAGRODZENIE
Płace ustalane są w układach
zbiorowych, które zawierane
są pomiędzy związkami
zawodowymi a
przedstawi-cielami
pracodawców. Minimalne
wynagrodzenie w Belgii
wynosi ok. 1234 euro.
INNE INFORMACJE
– Portal o Belgii w Polsce -
http://www.belgium.pl
– Ambasada Polski w Belgii -
tel. (0-0322) 739-01-01 lub
00 , fax. (0-0322)
736-18-81,
e-mail: polambbxl@skynet.be
,
http://www.polembassy.be
– Urząd ds. Cudzoziemców -
http://www.dofi.fgov.be/
– Konsulat Generalny RP –
tel.0032 279 90 100 lub 101,
fax. 00 322 7364459, e-mail:
info@konsulat.be;
http://www.konsulat.be/
– Inspekcja Pracy w Belgii -
http://www.socialsecurity.fgov.be

PRACA W HOLANDII
POBYT I ZATRUDNIENIE
Od 1 lipca 2007 holenderski
rynek pracy został otwarty
dla obywateli 8 nowych
państw członkowskich, które
przystąpiły do Wspólnoty w
2004 r. (w tym Polska).
Pozwolenie na prace nie jest
wymagane, ale pracownik
powinien mieć przy sobie
dowód osobisty nawet w
miejscu pracy.
CZAS PRACY I URLOPY
W Holandii nie wolno
pracować dłużej niż 12
godzin w trakcie w trakcie
jednej zmiany i średnio 48
godzin na tydzień.
Nadgodziny dopuszczalne są
sporadycznie. Każdemu
pracownikowi przysługuje
11-godzinny odpoczynek,
który raz w tygodniu można
skrócić do 8 godzin (raz w
tygodniu musi mieć 36 godzin
nieprzerwanego odpoczynku).
Na nocnej zmianie można
pracować nie dłużej niż 40
godzin tygodniowo. Po takiej
zmianie przysługuje
pracownikowi 14 godzin
odpoczynku, a po trzech (lub
więcej) zmianach nocnych –
min. 46 godzin odpoczynku.
Długość urlopu
wypoczynkowego na ogół
reguluje umowa o pracę lub
umowa zbiorowa. Niemniej
istnieje gwarantowane
minimum i wynosi ono
czterokrotność liczby godzin
pracy w tygodniu. Większość
umów zbiorowych ustala
wymiar urlopu wyższy niż
prawne minimum (20-30 dni w
roku dla pracownika
zatrudnionego na pełny
etat).
MINIMALNE WYNAGRODZENIE
Płaca minimalna dotyczy
pełnego tygodnia pracy, bez
nadgodzin i jest
gwarantowana prawnie.
Pracownikom poniżej 23 roku
życia przysługuje
młodzieżowa praca minimalna.
Dwa razy do roku płace
minimalne dostosowywane są
do zmieniających się płac.
INNE INFORMACJE
– Prawa i obowiązki
pracowników z Polski:
http://docs.minszw.nl/pdf/4/2006/4_2006_1_15250.pdf
– Ministerstwo Pracy i
Polityki Społecznej :
www.szw.nl (tylko w jęz.
niderlandzkim) lub
www.employment.gov.nl
– Strona holenderskiej
inspekcji pracy:
www.arbeidsinspectie.szw.nl
– Ambasada RP w Holandii:
tel. +31 (0) 70 7790100;
e-mail:
ambhaga@polamb.nl
– Ambasada Holandii w
Polsce; tel. +48 22 559 12
00; e-mail:
war@minbuza.nl
– Praca w Holandii:
www.werk.nl

PRACA W HISZPANII
POBYT I ZATRUDNIENIE
Od 1 maja 2006 pracownicy z
Polski nie potrzebują
zezwolenia na pracę w
Hiszpanii. Jeśli pracownik z
Polski nie znalazł wcześniej
pracodawcy – powinien
zarejestrować się w lokalnym
urzędzie pracy (Oficina de
Empleo). Rejestracja w nim
jest nieodpłatna i odbywa
się w języku hiszpańskim.
Podczas rejestracji wymagany
jest paszport lub dowód
osobisty oraz adres
korespondencyjny. Należy
przedstawić również numer
identyfikacji obcokrajowca
N.I.E. (Numero de Identitad
Extranjera) – można go
otrzymać w komisariacie
policji.
CZAS PRACY I URLOPY
Maksymalny tygodniowy wymiar
czasu pracy wynosi 40 godzin
a dzienny 9. Wymiar
corocznego płatnego urlopu
wynosi 22 dni.
Nadgodziny nie mogą
przekroczyć 80 godzin
rocznie. Można je również
rekompensować wolnymi
dniami.
MINIMALNE WYNAGRODZENIE
W roku 2007 miesięczna
minimalna stawka
wynagrodzenia wynosi 570,6
euro.
INNE INFORMACJE
– Wydział Konsularny
Ambasady RP w Madrycie: tel.
(+34) 91-373 60 49,
913769542, 913769544,
0034-91-5901280,
www.polonia.es
– Ambasada Królestwa
Hiszpanii w Polsce: (0-22)
622 42 50, ul. Myśliwiecka
4, Warszawa
- Inspekcja pracy w
Hiszpanii:
www.mtas.es/insht/sistemas/inspec.htm
– Ministerstwo Pracy:
http://www.mtas.es/
– Narodowy Instytut
Zatrudnienia:
http://www.inem.es/ciudadano/empleo/eures/eures.html

PRACA W NORWEGII
POBYT I ZATRUDNIENIE
W Norwegii można szukać
pracy przez 6 miesięcy, lecz
uprzednio należy
zarejestrować się jako osoba
poszukująca pracy w urzędzie
publicznych służb
zatrudnienia (AETATEN) – w
innym wypadku okres
dozwolonego pobytu wynosi 3
miesiące. Przed podjęciem
pracy wymagane jest
zezwolenia na pobyt z
możliwością podjęcia pracy
(nie – jeśli osoba
zatrudnione jest w
zagranicznym
przedsiębiorstwie) , które
można uzyskać w norweskich
placówkach dyplomatycznych,
jak i w norweskich
komisariatach policji.
Niezbędne jest także
ubezpieczenie wypadkowe oraz
zadowalające warunki
mieszkaniowe. Pozwolenia na
pobyt stały otrzymają osoby,
które przebywają w Norwegii
przez 3 lata (bez przerwy).
CZAS PRACY I URLOPY
Ustawowo czas pracy nie
powinien przekraczać 9
godzin dziennie i 40
tygodniowo. Niekiedy, po
uzgodnieniach - tygodniowy
czas pracy może wynosić od
48 do 54 godzin. Pracodawcy
mają obowiązek nanieść na
listę płac liczbę nadgodzin
tygodniowo oraz w skali
całego roku.
Pracownik ma prawo do 25 dni
urlopu (w ciągu roku
urlopowego), z sobotami,
które choć są dniami wolnymi
od pracy – liczą się jak dni
robocze. Od 1 czerwca do 30
września pracownik ma prawo
wziąć 3 tygodnie
nieprzerwanego urlopu.
MINIMALNE WYNAGRODZENIE
W Norwegii nie obowiązuje
wynagrodzenie minimalne.
Wysokość pensji uzależniona
jest od umów płacowych,
które zawierane są pomiędzy
pracodawcą a organizacjami
pracowniczymi lud od
specjalnych porozumień
płacowych pomiędzy
pracodawcą a pracownikiem.
Płace nie są automatycznie
dostosowywane do kosztów
utrzymania.
INNE INFORMACJE
– polskojęzyczna infolinia
dla osób, które chcą podjąć
pracę w Norwegii: tel. 815
48 222, kier. 47, następnie
należy wybrać cyfrę 1 i po
kolejnym połączeniu podać
hasło: POLSKI. Infolinia
czynna jest w piątki od
09.00 do 14.00. Od
konsultantów można uzyskać
informacje związane z
regulacjami dotyczącymi
rynku pracy w Norwegii
(infolinia nie służy do
poszukiwania prac); e-mail:
svartjenesten@arbeidstilsynet.no
- odpowiedzi udzielane są
również w jęz. polski, z
tym, że trzeba na nie dłużej
czekać.
– Ambasada Norwegii w
Polsce:
www.amb-norwegia.pl;
e-mail:
emb.warsaw@mfa.no
– Ambasada RP w Oslo: tel.
+47 22 55 55 36; e-mail:
polavd@online.no;
http://www.oslo.polemb.net
– Dział Konsularny Ambasady
Norwegii w Warszawie, tel.
22 629 09 36 – godz.
urzędowania pn-pt.
10.00-13.00
(poza środą) |